Total Pageviews

Tuesday, November 7, 2017

මුහුදම කඳුළු බිඳුවකි-දුෂිත සම්මාන හිමිකර ගත් බොහෝ පද්‍ය සංග‍්‍රහයන්ට වඩා උසස් නිර්මාණ කෘතියක්




  ‘මුහුදම කඳුළු බිඳුවකි   
දුෂිත සම්මාන හිමිකර ගත් බොහෝ පද්‍ය සංග‍්‍රහයන්ට වඩා උසස් නිර්මාණ කෘතියක්
-සුනිල් ගුණවර්ධන 




මුහුදම කඳුළු බිඳුවකි

කර්තෘ-තුෂාර ද සිල්වා

 මිල රුපියල් 300 /-
සයුරි ප‍්‍කාශනයක්
                              තුෂාර ද සිල්වාගේ අලූත්ම කාව්‍ය සංග‍්‍රහය නෙත ගැටුණුු මොහොතේ මගේ මතකය ගමන් කළේ ඔහුට සිප් නැණ ලැබ දුන් කාල වකවානුව හා මුහුදු රළ වගේ ඔහුගේ කුළුදුල් කෘතිය වෙතයි. එදා කවි ලිවීමට වෙර දැරූ ඔහු අද කවියෙකු වී සිටී. නීති වෘත්තියෙහි
නිමග්නවීම හා මුහුදු බඩ පෙදෙසක ඉපිද හැදී වැඩිමත්, තවමත් එවන් පරිසරයක දිවිගෙවීමත් තුෂාරගේ කාව්‍ය නිර්මාණයන්ට බෙහෙවින් බලපෑමක් කර ඇති බව පෙනේ. මට මෙහිදී මා මෙන්ම ඔහුට සහාය දුන් රත්න ශ‍්‍රී සිහියට නැගෙයි. එහෙත් ඔහු වඩා සයුරටම ඇලූණු ගුණයක් මොහුගේ කාව්‍ය නිර්මාණවල විද්‍යාමාන වෙයි. ඔහු සයුර සම්බන්ධ කොටගෙන විරචිත බොහෝ නිර්මාණ අතුරෙන් ත‍්‍රිත්වයක් කැපී පෙනෙන බව කිව යුතුය. ඒ අතරින් ද වැටකේ පඳුර අපුරු පෙම් කවියකි. ධීවර ජීවිතයේ යථාර්තයත්, මේ කවියාට විරිතකට යමක් ඉදිරිපත් කළ හැකි බවත්, ඔහුගේ කවිත්වයෙහි ගැබ්ව ඇති අව්‍යාජත්වයත් මෙයින් මැනවින් ධිවනිත වේ.

එකමත් එක දිනක ඔබටත් නොකියාම

සිප ගත්තා මතකයි මා ඔබේ මුහුණ

වටකර ගෙන දැලක් යන විට රළ පතර

මා හිරවුණේ ඒ දැල් මන්දක් තුළම



අමතක ඇති ඔබට මගෙ නම ගම එහෙම

ඒ විතරක් ද ඇයි මේ වැටකේ පඳුර

ලියුවත් අකුරු වැල්ලේ පුළුවන් තරම

පිළී ගඳ අපට නෑ සරසවි බැල්ම

කුඩා දැරියක මුහුදු වෙරළට පැමිණ සිප්පි කටුවක් අහුලා ගනී. රචකයා එය සොරකමක් ලෙස දකී. දැරිය එය දැන ගත හොත් සිත රිදේවි යයි ඔහු අහක බලා ගනී. මේ හැරුණු විට බොහෝ රහස් රචකයා දන්නා බවද පවසයි. මේ කෘතියට හැඳින්වීමක් සැපයු ප‍්‍රවීණ කවිවර සෙනරත් ගොන්සල් කෝරාල ප‍්‍රකාශ කළ සේ මෙය ඉසියුම් නිර්මාණයකි.

රැගෙන ගියත් අත්ලෙහි සඟවගෙන

 හෙමින් හෙමින්

 අඩි තිය තිය

 වෙරළටත් නොදැනෙන ලෙස

----

-----

ඉවත බලන් ඉන්නම් මම

හිත රිදෙන නිසා

දුටු බව දැන ගත්තොත් මම

අප කාටත් අමතක නොවන ත්සුනාමිය තවමත් නිර්මාණකාරකයන්, නිර්මාණකාරියන් අත ප‍්‍රබල අමු ද්‍රව්‍යයකිමෙය හොඳින් අත් විඳි රචකයා එහි රුදුරු බව, ඉන් අත්වු ප‍්‍රතිඵල හා වර්තමානයෙහි මුහුදේ ස්වභාවය මැදහත්ව චිත‍්‍රණය කර තිබේ. සැබෑ කවිකම යනු එයම බව අමුතුවෙන් කිවයුතු නොවේ.

               රකුස් වෙස්ගෙන

                ගලා අවේ මෙගොඩට

                අහිමි කළා ඔබ

                සියලූ නෑදැ පරපුර

                ඉඩක් දුන්නේම නෑ ඔබ

                බේරී පලා යන්නට

                දෝතින් උදුරාගෙන

                පොළොවේ ගැසුවා සෑම දෙය

මේ පද්‍ය කණ්ඩයෙහි වචනයක් වචනයක් පාසා ත්සුනාමියෙහි ප‍්‍රචණ්ඩත්වය යස රඟට ගැබ් වී තිබේ.

කුටුම්භය පිළිබඳ ගැටලූවක් තුෂාර තමන්ගේ ජීවිතය පුරා දැව ටී ඇති නීතිය මත තබා විවරණය කර ඇති අයුරු ශරීර ඇපය නම් රචනය තහවුරු කරයි. බිරිය කථකයාට පෙම් කළ අයුරු ඔහු වෙනුවෙන් කැපවු අයුරු මෙලෙස චිත‍්‍රිතය.

                              ඔබේ කල නරක බව

                               ගුරුන්නාන්සේ මාමා කිව්වම

                               රූපෙට රූපයක්

                               භාර වුණා මම
එහෙත් අන් විකල්පයක් නොවු තැන දරු දෙදෙනා වෙනුවෙන් උසාවියට පියමං කළ ඇය මෙසේ  කියන්නීය.

                              ‘උසාවියෙන් ඉල්ලයි

                              තවත් ඇපයක් ඔබට

                              තවත් ඇප මොකටද

                              ඔබට

                              වලංගුව ඇති විට තවම

                              මගේ ශරීර ඇපයම
මෙය කොතරම් ප‍්‍රභල කරුණා රසයක් ජනනය කරන නිර්මාණයක් ද?
මීළඟට මා සිත ඇදී යන්නේ වරෙන්තුව වෙතය. ඉහත කාව්‍ය නිර්මාණයෙහිත්, මෙහිත්, මාතෘකා දෙස බලන්නැයි මම පාඨකයාගෙන් ඉල්ලා සිටිමි. පළමුවැන්නට නොදෙවෙනි මානුෂිකත්වයක් දෙවැනි රචනයෙහි ගැබ්ව පවතී. නීතිය නොව ඔහුට බලපාන්නේ හෘද සාක්ෂියයි.

               රැගෙන වරෙන්තුව දෝතට

                ඇවිද ගියෙමි දොරින් දොර

                අන්තිමේ ඔබ හමුවුණේ

                ගුලි හැගී මගේ හදවත තුළම

තුෂාර කවියෙකු වුයේ නීතිඥයෙකු වීමට පෙරාතුවය. ඔහුගේ සැබෑ දිවියේත් මෙය කැපී පෙනිය යුතුය. ඒ තරම් වටිනාකමක් තවත් මිහිපිට ඇද්ද?
ලේනා’, ‘මහ අඹ ගස’,පොලිතින් කෑ කපුටා තුෂාර සයුරින් හා නීතියෙන් එ පිටට ගමන් කරමින් කළ කාව්‍ය නිර්මාණය. එහි දී ඔහු පරිසරයට කොපමන ඇලූම් කළ කවියෙක් ද යන්න මැනවින් තහුවරු වෙයි. මේ නිර්මාණ ත‍්‍රිත්වයෙහි මනෝ විද්‍යාත්මක ස්වරූපයක් ගැබ්ව තිබීමත් සුවිශේෂී වු කරුණකි. ලේන් පැටියෙකු ගේ නිවසක් අහිමි වී යාමේ ඛේදවාචකය කථකයා වැඩිහිටියෙකු වු පසුව ද ඔහුට බල පෑමක් කරයි. පොලීතින් අනුභව කරන කපුටුවකු එයින් වළක්වා නොගැනීම ද කථකයාට පසු කලෙක පවා බලපෑමක් කරයි. මේ මනෝවිද්‍යාත්මක ස්වරූපය අප අගය කළ යුත්තකි.

                              පොළොවේ ගැසුවේය

                               අල්ලා ඇඳ

                               ඇහැ ඇරිණි මට

                               ඇඳ පොල්ලක්

                               බිම වැටෙන සද්දයට

                               අදත් බයයි මම

                               ලේනෙකුගෙ

                               ඇස් දෙකක් බලන්නට



                              රෝගීව සිටින විට

                                අද ඒ ඇඳ මත

                                පොලිතීන් රසක්
                                ඉඳහිට දැනෙයි උගුරට

මේ සදහන් කරන්නට යෙදුණේ තුෂාර ද සිල්වා ගේ මුහුදම කඳුළු බිඳුවකිකාව්‍ය සංග‍්‍රහයෙහි රචනා කිහිපයක් ගැන පමණකි. මේ කෘතියෙහි ඔහුගේ පරිණත කවිත්වය මුර්තිමත් වන රචනා රැසක් ඇති බව නොබියව නොසඟවා පවසමි. ‘සඳවතිය, ‘හෝ ගාන පොකුණ, ‘කලූ අයියේ’, ඉන්දියාවේ මළ ගෙදරක් ඉතා කැපී පෙනෙන නිර්මාණ ගණයට වැටේ. කවියා සතු මානව දයාව, කවියෙහි ආත්මය වන භාෂා භාවිතයෙහි ලා පෑ පරිචය මේ රචනාවලින් පසක් කර ගැනීම කිසිසේත් අපහසු නොවේ. මේ නිදසුන් පිණිස දක්වනු ලබන එක් පද්‍ය කණ්ඩයක් පමණකි.

                              ‘කලූ රෙද්ද ගලවා වීසි කර
                                සඳවතී පැන්නා වැව් දියට
                                උතුරා යයි සඳ වතුර
                                කුඹුක් අතු තෙතබරිත කර 
පසු ගිය කාලයේ විවිධ සම්මාන උත්සවයන්හිදී විවිධ දුෂිත සම්මාන හිමිකර ගත් බොහෝ පද්‍ය සංග‍්‍රහයන්ට වඩා උසස්  පද්‍ය රචනා  රැුසක් තුෂාරගේ ‘මුහුදම කඳුළු බිඳුවකි  කෘතියෙන් විඳගත හැකි බව පවසන්නේ ද මැනවින් තතු දැන ගෙනය. තුෂාරගේ නිර්මාණ සංග‍්‍රහය කවියට ළැදි කාගේත් අවධානයට පාත‍්‍ර වේවායි ඉත සිතින් ප‍්‍රාර්ථනා කරමි.

                                                                               -සුනිල් ගුණවර්ධන




Thursday, October 19, 2017

ලංකාවේ ලොකුම ළමා කටයුත්ත  නිවස සහ ගෙවත්ත පිරිසිදු කිරීමයි!


ළමයින් පූර්ණකාලීනව පාසැල් යාම කෙරෙහි කැමැත්තක් දක්වන්නේ 
මව්පියන් ගෙන් සියයට 39.0ක් පමණයි!
ලංකාවේ ලොකුම ළමා කටයුත්ත 
නිවස සහ ගෙවත්ත පිරිසිදු කිරීමයි!
ඊළඟට කඩේ යාමයි!
-ජන හා සංඛ්‍යාලේඛන දෙපාර්තමේන්තුවේ ‘2016 ළමා ක‍්‍රියාකාරකම් සමීක්ෂණ වාර්තාව

ලෝක ළමා දින සැමරුමට පසුවදනක්


(ක‍්‍රිෂ්ණ විජේබණ්ඩාර)
2017 වසරේ ලෝක ළමා දින උත්සවය, අපේ රටට ගොඩ වැදී ගියේ ඉකුත් සතියේ යළමා දින සැමරුම් සමය ඇරඹුණේ, මහනුවර ප‍්‍රදේශයේ එක්තරා පාසැලක සිසුවියන් 250ක් යොදවා, ‘මනාලියකගේසාරි පොටක් ඔසවා ගෙන යාමේ ආන්දෝලනාත්මක සිද්ධිය ද සමගිනි. එය ගිනස් වාර්තාවක් තැබීම ස`දහා දෑරූ උත්සාහයක් බව ද මාධ්‍ය ඔස්සේ කියැවිණි! දැරිවියන් පිරිස අලූයම 2.00 සිට දහවල දක්වා එයට යොදවා ගෙන තිබුණු බව අසන්නට ලැබිණි. එය දැන් මහත් කලබැගෑනියක් බවට පත්ව ඇත්තේ ය. දැරියන් එයට සහභාගි කරවා ඇත්තේ මධ්‍යම පළාත් ප‍්‍රධාන ඇමති සරත් ඒකනායක මහතාගේ ඉල්ලීමක් හෝ නියෝගයකට අනුව යයි ද චෝදනා නැගේ! ජාතික ළමාරක්ෂක අධිකාරිය ද සිද්ධිය ගැන පරීක්ෂණයක් කරන බව ද කියැවේ.

කෙසේ වෙතත් එක් අතකින් මෙය, ‘එතරම් ගණන් ගතයුතු දෙයක් නොවන බවකියන්නට ද පුළුවන! 2016 අවුරුද්දේ 
ලංකාවේ ළමයින්ගේ දෙවැනියට ලොකුම ගෘහ කටයුත්ත කඩේ යාමබව හෙළිදරව් වීම, ඊට හේතුවයි! කාරණය සඳහන් වන්නේ, අපේ රටේ ජන හා සංඛ්‍යාලේඛන දෙපාර්තමේන්තුව, ලංකාවේ ළමා ක‍්‍රියාකාරකම් පිළිබඳව 2016 වසරේ කළ අලුත්ම සමීක්ෂණයේ තොරතුරු ඇතුළත්  වාර්තාවේ ය.

ඒ අර්ථයෙන් ගත් කල, මහනුවර පාසැලේ දැරිවියන් එක් අතකින් පළාත් දේශපාලන අධිකාරියට ද, අනෙක් පැත්තෙන් ගිනස් වාර්තාලෝලී මනාලියකට ද කඩේ ගිහිල්ලා!

මෙවර ළමා දිනයේ දී ද ළමයින් ගැනබොහෝ දේ කතා කෙරිණි. ළමයින්ගේ ආරක්ෂාව, අධ්‍යාපනය සහ සෞඛ්‍යය සහ තවත් කාරණා ගැන පෙර වසරටත් වඩා උනන්දුවකින් කටයුතු කරන බව ද කියනු, ළමා දින උත්සවශ‍්‍රීය අතරේ අසන්නට ලැබිණි.

රටේ පාලකකාරකාදීන් සහ ළමා බලධාරීන් එසේ කීව ද, ජන හා සංඛ්‍යාලේඛන දෙපාර්තමේන්තුවේ ‘2016 ළමා ක‍්‍රියාකාරකම් සමීක්ෂණ වාර්තාවඔස්සේ පිළිබිඹු වන්නේ වෙනස් කතාවකි!
ඒ අනුව, ලංකාවේ වයස අවුරුදු 05-17 අතර ළමා ජනගහනය මිලියන 4.6කි. ඉන් වැඩි පිරිසක් ග‍්‍රාමීය ප‍්‍රදේශවල පදිංචිකරුවන් ය. ළමයින් ගෙන් සියයට 90.1ක් පාසැල් අධ්‍යාපනය ලබති.
සමස්ත ළමා ජනගහනයෙන් සියයට 2.27ක් හෙවත්, ළමයින් 1,03,704ක් ආර්ථික වශයෙන් ක‍්‍රියාශීලීළමුන් ය. පූර්ණ කාලීනව හෝ අර්ධ කාලීනව, එසේත් නැතිනම් සතියකට පැයක් හෝ, වැටුප් ලබන හෝ නො ලබන, වෙළෙ`දපොළ වටිනාකමක් ඇති යම් කටයුත්තක නිරත වන ළමුන්ආර්ථික වශයෙන් ක‍්‍රියාශීලී ළමුන් ලෙස සැලකෙයි. ඔවුන් ගෙන් බහුතරය අවුරුදු 15-17 වයස් කාණ්ඩයට අයත් ය. ආර්ථික වශයෙන් ක‍්‍රියාශීලී ළමයින් ගෙන් සියයට 61ක් පාසැල් නො යති. ඉතිරි පිරිස පාසැල් යමින් ආර්ථික කටයුතුවල නියැලෙති. ඔවුන් අතරින් බොහොම දෙනෙක් ළමා ශ‍්‍රමිකයන්ලෙස කටයුතු කරති. ඒවා වැටුප් ලැබෙන හෝ නො ලබන කටයුතු විය හැකි ය! ආර්ථික වශයෙන් ක‍්‍රියාශීලී ළමයින් ගෙන් සියයට 59.3ක් පමණ, වැටුප් නො ලබා පවුලේ ආර්ථික කටයුතුවලට දායක වන්නන් ය. ඊට අමතරව සියයට 36.2ක පමණ පිරිසක් සේවකයන්වශයෙන් ආර්ථික කටයුතුවල නියැලෙන්නෝ ය.

පාසැල් යන ළමයින් ගෙන් සියයට 65ක් පමණ ගෘහ කටයුතුවල’ (ගෙදර දොරේ වැඩෙ) නියැලෙති. එසේම, එම වයස් කාණ්ඩයේ පාසැල් නො යන ළමුන් ගෙන් ද සියයට 6.9ක් ගෘහ කටයුතුවල නියැලෙති. ළමයින්ට යෙදීමට සිදුව ඇති ගෘහ කටයුතුවලින් ලොකුම ගෘහ කටයුත්ත වන්නේ නිවස සහ ගෙවත්ත පිරිසිදු කිරීමයි’. ළමයින් ගෙන් සියයට 58.2ක පමණ පිරිසක් ඊට දායක වන්නෝ ය. දෙවැනියට ලොකුම ගෘහ කටයුත්ත කඩේ යාමයි’. ළමයින් ගෙන් සියයට 40.3ක් පමණ එහි නියැලී සිටිති. ආහාර පිසීමඊළඟට ලොකුම ගෘහ කටයුත්තයි. එහි නියැලෙන ළමා පිරිස සියයට 30.9කි. මල්වලට වතුර දැමීමහතරවැනියට ලොකුම ගෘහ කටයුත්තයි. එහි යෙදෙන පිරිස සියයට 30.6කි. රෙදි සේදීම, දරුවන්, වැඩිහිටියන් මෙන්ම රෝගීන් බලා ගැනීම, දර සහ වතුර ගෙන ඒම ආදිය ඔවුන්ට පැවරී ඇති අනෙකුත් ගෘහ කටයුතු අතර වේ.

රටට, ලෝකයට හුරු පුරුදු වීම සඳහා ළමයින් යම් යම් ගෘහ කටයුතුවල හෝ ගෘහ ආර්ථික කටයුතුවල යෙදීම නරක දෙයක් නොවේ. ඔවුන්ට එයින් විශාල විනෝදයක්, සතුටක්, අත්දැකීමක් සහ වැඩ හුරුවක් ලැබීම, ඊට හේතුවයි. අනෙක, කිසියම් තරමකට කය වෙහෙසීම සෞඛ්‍යයට ද හිතකර ය. එය ළමයින්ගේ පෞරුෂය වර්ධනයට ද හේතුවක් වෙයි. එහෙත් ළමයින්ගේ ප‍්‍රධාන කටයුත්ත විය යුත්තේ අධ්‍යාපනය ලැබීමයි. එසේ නැතිව ගෘහස්ත කටයුතුවලට පමණක් මුල් තැන දීම යහපත් දෙයක් නොවේ. ඉන් අධ්‍යාපනය ගිලිහී යාමට ද ඉඩ තිබේ. සමීක්ෂණ වාර්තාවේ දැක්වෙන අන්දමට, අවුරුදු 5-14 වයස් කාණ්ඩයේ දරුවන් අවම වශයෙන් සතියකට පැය 33.7ක් පමණ ගෘහ කටයුතුවල යෙදී තිබේ! සමස්ත ළමා ජනගහනයෙන් සියයට 59ක පිරිසක්, වැටුප් නො ලබමින්  සිය පවුලේ ආර්ථික කටයුතුවල නියැලී සිටිති. (එසේම සමස්ත ළමා ජනගහනයෙන් සියයට 24ක පිරිසක් කරන්නේ පාසැල් යාමවිතර ය!)

සමීක්ෂණයට දත්ත රැස් කෙරුණු 2016 වසරේ, වයස අවුරුදු 05-17 අතර ළමා ජනගහනය මිලියන 4.6ක් බව කලින් ද කීවෙමු. ඉන් සියයට එකක්, එනම් ළමයින් 43,714 දෙනෙක්ම, ළමා ශ‍්‍රමිකයන් ය! ඔවුන් අතරින් බහුතරයක් අකාලයේ පාසැල් හැර ගිය අයයි. ළමා ශ‍්‍රමිකයන් අතරින් සියයට 19.9ක්, පාසැල් එමින්ම ශ‍්‍රමික කටයුතුවල නියැලී සිටියෝ ය. එසේම, ළමා ශ‍්‍රමිකයන් අතරින් සියයට 89ක්ම (ළමයින් 39,007) යෙදී සිටියේ අන්තරායකාරීශ‍්‍රමික කටයුතුවල ය. ඔවුන් ගෙන් වැඩි පිරිස පිරිමි ළමුන් ය.

අපේ රටේ විභාග ප‍්‍රතිඵල රටාව මගින් ද, ළමා ලෝකයේ ඇති බිඳ වැටීම පෙන්නුම් කරයි. සාමාන්‍යයෙන් වසරකට ළමයින් පන් ලක්ෂයක් පමණ අ. පො. . සාමාන්‍ය පෙළ විභාගයට පෙනී සිටිති. එහෙත් ඉන් සමත් වන්නේ, සියයට 60ක් (ලක්ෂ තුනක්) තරම් පිරිසකි. ගණනින් දෙලක්ෂයක් පමණ වන අසමත් පිරිසෙන් බහුතරයක් පාසැල් හැර යති. සාමාන්‍ය පෙළින් තුන් ලක්ෂයක පමණ පිරිසක් සමත් වුව ද, උසස් පෙළ විභාගයට ඒ සැවොම ඉදිරිපත් වන්නේ ද නැත. එතැනින් ද යම් පිරිසක් පාසැල හැර යාම සිදු වෙයි. මෙසේ පාසැලෙන් පිටමං වන ළමයින් බහුතරයක් ළමා ශ‍්‍රමිකයන් බවට පත් වේ. ළමා ශ‍්‍රමිකයන් වැඩිම සංඛ්‍යාව  (9371ක්) වාර්තා වූයේ බස්නාහිර පළාතෙනි.

සමීක්ෂණයෙන් අනාවරණය වුණු අන්දමට, ළමා ශ‍්‍රමිකයන් බහුතරයකට විනෝද වීමේ අවස්ථා ද නො තිබුණේ ය. වයස අවුරුදු 5-11 කාණ්ඩයේ ළමා ශ‍්‍රමිකයන් ගෙන් සියයට 6.9ක් ද, 12-14 වයස් කාණ්ඩයේ ළමා ශ‍්‍රමිකයන් ගෙන් සියයට 20.9ක් ද, 15-17 වයස් කාණ්ඩයේ ළමා ශ‍්‍රමිකයන් ගෙන් සියයට 22.9කට ද විනෝද වීමේ කටයුතුවලට කිසිදු කාලයක් තිබී නැත. ළමා ශ‍්‍රමික දිවිය අතිශයින්ම පීඩාකාරී අත්දැකීමක් බව එයින්ම පෙනී යයි!

එක්සත් ජාතීන්ගේ ළමා අයිතිවාසිකම් පිළිබඳ ජාත්‍යන්තර සම්මුතියටඅනුව, අවුරුදු 18ට අඩු අය ළමයින් ය. එසේම ලෝක කම්කරු සංවිධානයේ නියමයන්ට අනුව, යම් පුද්ගලයෙකුගේ රැුකියා ප‍්‍රවේශ වයස අවුරුදු 15කි. සැහැල්ලූ වැඩසඳහා ළමයින් යොදවා ගැනීමේ දී අවම වයස් මට්ටම අවුරුදු 12කි. ලංකාවේ ද මෙම නීති ක‍්‍රියාත්මක වේ. එහෙත් තම පවුලඇතුළේ වුව ද, ළමයින් ශ‍්‍රමිකයන්බවට පත්ව ඇති බව සමීක්ෂණ තොරතුරුවලින් පෙනෙයි!

ළමයින් සම්බන්ධයෙන්  අපේ කාලයේ මව්පියන්ගේ කැමැත්තද පුදුමාකාර ය. ඔවුන් ගෙන් සියයට 13ක්ම, තම දරුවන් වෙනත් කිසිවක් නො කරමින්, ‘ආදායම් ලබන වැඩකපමණක් නිරතවනවා නම් කැමති ය! සියයට 6.0ක්, තම දරුවන් පවුලේ ආර්ථික කටයුතුවලට සහාය වෙනවාට කැමති ය. තවත් සියයට 21.5ක්, තම දරුවන් පාසැල් යන අතරතුර පවුලේ වැඩට උදව් වෙනවාට කැමති ය. තවත් සියයට 8.2ක් තම දරුවන් වෘත්තීය පුහුණු කටයුත්තකට සම්බන්ධ වෙනවාට කැමති ය. තම ළමයින් පූර්ණකාලීනව පාසැල් යාම කෙරෙහි කැමැත්තක් දක්වා ඇත්තේ, සියයට 39.0ක් පමණි!

සමස්තයක් වශයෙන් ගත් කල, මව්පියන් ගෙන් සියයට 36 දෙනෙක්, තම දරුවන් පවුලේ ආර්ථික කටයුත්තකට සහායකර ගැනීමට කැමති ය. ඉන් සියයට 19.2ක් දෙනා, දක්වා ඇත්තේ, තම පවුලේ ආදායම ශක්තිමත්කර ගැනීම සඳහා එසේ කළ යුතු බවයි. මෙසේ සිතන වැඩිම පිරිස වාර්තා වන්නේ වතුකරයෙනි. ඊළඟට නාගරික ප‍්‍රදේශවලිනි. ළමයින්ගේ ආර්ථික දායකත්වය නො ලැබුණහොත් තම පවුලේ ජීවන තත්ත්වය පහත වැටෙන බව පැවසූ පිරිස සියයට 18ක් විය.

අපේ කාලයේ ළමයින්ට, ළමා කාලයේදීම ශ‍්‍රමිකයන්බවට පත් වන්නට සිදු වීම අතිශයින්ම ඛේදජනක ය! රට වැසියන් මුහුණ දෙන දරිද්‍රතාවය’, එය පිටුපස ඇති සැඟවුණු කාරණය යි!

2017/10/02.